به ياد او
از كو چه ي زيباي تو امروز گذشتم
ديدم كه همان عاشق معشوقه پرستم
يك لحظه به ياد تو در آن كوچه نشستم
ديدم كه ز سر تا به قدم شوق و اميدم
هر چند گل از خرمن عشق تو نچيدم
آن شور جواني نرود لحظه اي از ياد
اي راحت جان و دل من خانه ات آباد
با ياد رخت اين دل افسرده شود شاد
هرگز نشود مهر تو اي شوخ فراموش
كي آتش عشق تو شود يك سره خاموش
هر جا كه نشستم سخن از عشق تو گفتم
با اشك جگر سوز ، دل سخت تو سفتم
خاك ره اين كوچه به خار مژه رفتم
دل مي تپد از شوق كه امروز كجايي
شايد كه دگر باره از اين كوچه بيايي
دكتر مشايخي -در استقبال از شعر به ياد ماندني « كوچه »