چه خوبه بعضی از آدما بدونن
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 6:39 توسط rahaee-v
|
ناگهان چقدر زود دیر می شود !
حرفهای ما هنوز ناتمام...
تا نگاه می كنی
وقت رفتن است
بازهم همان حكایت همیشگی !
پیش از انكه با خبر شوی
لحظه ی عظیمت تو نا گزیر می شود
ای...
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان
چقدر
زود
دیرمی شود!
قیصر امین پور
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 7:4 توسط rahaee-v
|
سایه
چشمهايم شكسته است
و از مژههايم گريه ميچكد
حال، تو را چگونه باور كنم
سايه ها آنقـدر آفتاب خوردهاند
كه پوسيدن را انكار مي كنند
از نگاهت بارها زمين خوردن را آزموده ام
اكنون تو در چشمهاي شكسته ام
كدام آفتاب را جستجو مي كني
در حاليكه سالهاست
كفشها يم را بر گـردن آويختهام
و پاهايم فاصله را در سكوت كوچه مينوشد
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 7:36 توسط rahaee-v
|
هیچ وقت...
هیچ وقت با کسی بیشتر از جنبه اش شوخی نکن
“حرمت ها شکسته میشود”
هیچ وقت به کسی بیشتر از جنبه اش خوبی نکن
“تبدیل به وظیفه میشود”
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 6:51 توسط rahaee-v
|
غزلی چون خود شما زیبا
با غروب این دل گرفته مرا
می رساند به دامن دریا
می روم گوش می دهم به سکوت
چه شگفت است این همیشه صدا
لحظه هایی که در فلق گم شدم
با شفق باز می شود پیدا
چه غروری چه سرشکن سنگی
موجکوب است یا خیال شما
دل خورشید هم به حالم سوخت
سرخ تر از همیشه گفت : بیا
می رساند به دامن دریا
می روم گوش می دهم به سکوت
چه شگفت است این همیشه صدا
لحظه هایی که در فلق گم شدم
با شفق باز می شود پیدا
چه غروری چه سرشکن سنگی
موجکوب است یا خیال شما
دل خورشید هم به حالم سوخت
سرخ تر از همیشه گفت : بیا
می شد اینجا نباشم اینک
آه
بی تو موجم نمی برد زینجا
راستی گر شبی نباشم من
چه غریب است ساحل تنها
من و این مرغهای سرگردان
پرسه ها می زنیم تا فردا
تازه شعری سروده ام از تو
غزلی چون خود شما زیبا
تو که گوشت بر این دقایق نیست
باز هم ذوق گوش ماهی ها
راستی گر شبی نباشم من
چه غریب است ساحل تنها
من و این مرغهای سرگردان
پرسه ها می زنیم تا فردا
تازه شعری سروده ام از تو
غزلی چون خود شما زیبا
تو که گوشت بر این دقایق نیست
باز هم ذوق گوش ماهی ها
محمدعلی بهمنی
+ نوشته شده در پنجشنبه هجدهم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 8:4 توسط rahaee-v
|
زندگی بی تو
زند گـــی بی تـــو و بی عشق عذاب است وبیا
سنی غـــــم زده گـــان پر زکـــــــباب است وبیا
ازفـــــراقــــت بـه خـــدا جـــان ودلــم خـسته شده
اشـــک در ســــاغرِ دل بــــادهء ناب اســـت وبیا
میـــــروی بـــا لــــبِ پرخــنده ز پیشـی نظــــرم
هــر نفس زنده گـــی ام بی تو عــذاب اسـت وبیا
عشــــق درسیــنهءمن شعــــله وراست مــــیدانی
کـــوه و دشت وکـمرو ماه به خواب است وبــیا
هــــرقــــــدر چـــــال طبیبـــانه و تیــــمـــاروملا
عـمــر و عیشم بخـــــدا پا به رکـــــاب است وبیا
طلبِ وصـــــلِ تـــو دارم بخــــــدا هـــر نفــــسی
از ســرو پـــــا و وجــودم به اعصاب است وبیا
ازجـــــــمالِ محـــوشت روزه و در ذکــــــر خدا
بوســــه ازگــــردِ لبت مــثل شـــراب اســـت وبیا
رنگ من برگی خـــــزان ازغم هجـــــرانِ توشد
دیده ام پـــــــرشده ازگـــــردش آب اســــت وبیا
تا بکــی " نصــرت" بیچــاره به صد شور وفغان
یک نظــــربــــرخِ بیمـــار صــواب اســت وبیـــا
+ نوشته شده در جمعه دوازدهم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 6:52 توسط rahaee-v
|
ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید
و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید
رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست
چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید
به کف و ماسه که نایابترین مرجان ها
تپش تبزده نبض مرا می فهمید
آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد
مثل خورشید که خود را به دل من بخشید
ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید
خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد
ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید
منکه حتی پی پژواک خودم می گردم
آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید
و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید
رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست
چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید
به کف و ماسه که نایابترین مرجان ها
تپش تبزده نبض مرا می فهمید
آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد
مثل خورشید که خود را به دل من بخشید
ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید
خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد
ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید
منکه حتی پی پژواک خودم می گردم
آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید
محمدعلی بهمنی
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 6:11 توسط rahaee-v
|