رهائی

دیشب توبه ی خود را به در خانه ی ربّ

در طَبَق ِ عجز رساندم

مشتی گِله و عشوه و آلام

مشتی گره کور و مشتی آمال

ای ربّ تو در این شب،بر من ِ تنها،کمی قدر بیاموز

کمی لطف و صفا در قلم و اندکی اخلاص بیاموز

ما مدعی ِ عاشق و,پیشه ی رندی نداریم

ما مفتخریم،کین شب مهمان تو هستیم

یاربّ گنهم تو دانی و نگاهم تو خوانی

یاربّ سببی ساز که آن "یارِ سفر کرده بیاید" ...

یاربّ به سیاهی دلم نظر کن

شتی از نور منیرت بفشان و شب تارم سحر کن

یاربّ دل من سخت گرفتست،آنگونه که خواهی جلا کن

اشکی از چشمه ی شوق و نوری از رحمت خود

بر دل غمزده ی ما برسان,بفشان,سیل به پا کن

فصل آن است که این مزرعه را

یا ربّ تو بیا کمی هرس کن

یاسر منیری