ترا چون آرامش   خواب  پرستو
 
 دوست میدارم
 
ترا چون بارش باران  ز هر سو،
 
 دوست میدارم
 
ترا چون گریه های بی بهانه
 
ترا چون    جاده های  بی نشانه
 
ترا چون نرم نرمک اشک بهاران
 
ترا چون  رقص گل در دشت و دامان
 
دوست میدارم
 
ترا درخلوت سرد نهانی
 
ترا در باور اندیشه های ارغوانی
 
ترا چون عطر گل درسینه  شب
  
ترا چون ماهنور در ماه نخشب
 
دوست میدارم
 
ترا چون بال  پرواز
 
ترا چون نغمه  ساز
 
ترا  چون واژه  های   بی  تفسیر
 
ترا چون بازیهای  تقدیر
 
ترا چون جان شیرین
 
  دوست میدارم

باران آزادگان