سازی بد آهنگــــم کنـــون دورم ز یـــــار بــی وفا

 

گر چــــه شــــده فــــارغ ز مـا زنجیر او دارم به پا

 

با صـــد هــزاران آرزو کنجـــــی نشست دور از او

 

تا شــــام هجـــران بگــذرد بازش بخوانم نغمه ها

 

ســاز خوش آهنگی بودم از زخمه های دست او

 

صـــد شـور می کردم به پا از پرده های خوش نوا

 

سوز و گداز دلکشـم شد مجلس افروز شب اش

 

از نـــاز او شهنــــاز شـــد ای داد و ای بی داد ما

 

اینــک شکسته آمـــدم پیــش حصــــار عشـق او

 

بـــر زیر و بـــالا می شـوم با یک کرشمه بی صدا

 

آیا پشیمــان شد زما کین سان به دور افتناده ام

 

اینک به جـــای زخمه اش زخمان به دل شد ناروا

 

ای بی نشان خارج مشو ترسم پشیمان بینم ات

 

در پرده گـــو حرف و سخــــن زان دلبر شیرین ادا

شمس الدین عراقی