کاش آن آیینه ای بودم من
که به هر صبح تو را میدیدم
میکشیدم همه اندام تو را در آغوش
سرو اندام تو با آن همه پیچ, آن همه تاب
آنکاه از باغ تنت میچیدم
گل صد بوسهء ناب

حمید مصدق