به كوي دل فرو رفتم زماني
به كوي دل فرو رفتم زماني
همي جستم ز حال دل نشاني
كه تا چونست احوال دل من
كه از وي در فغان ديدم جهاني
ز گفتار حكيمان باز جستم
به هر وادي و شهري داستاني
همه از دست دل فرياد كردند
فتادم زين حديث اندر گماني
ز عقل خود سفر كردم سوي دل
نديدم هيچ خالي زو مكاني
ميان عارف و معروف اين دل
هـمي گردد بسان ترجماني
خداوندان دل دانند كه دل چيست
چه داند قدر دل هر بي رواني
ز درگاه خدا يابي دل وبس
نـيابي از فـلاني و فـلاني
نيابي دل جز از جبار عالم
شهيد هر نشان و بي نشاني
حضرت مولانا
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم دی ۱۳۸۹ ساعت 5:55 توسط rahaee-v
|