باران خواهد بارید
در صدای خوش زندگی
در تمنای چشمان بیقرار
در خماری ِ ابرهای لمیده به انتظار
در هوای گریه و بغض بی صدا
در فریاد خسته آسمان
در انتظار لبهای تشنه زمین
حتم دار که باران خواهد بارید
باران با همه سخاوتش خواهد بارید
و هرگز نخواهد پرسید
پیاله خالی از آن کیست
بگذار سر به سينه ي من تا كه بشنوي
آهنگ اشتياق دلي درد مند را
شايد كه بيش از اين نپسندي به كار عشق
آزار اين رميده ي سر در كمند را
بگذار سر به سينه ي من تا بگويمت
اندوه چيست، عشق كدامست، غم كجاست
بگذار تا بگويمت اين مرغ خسته جان
عمريست در هواي تو از آشيان جداست
دلتنگم، آنچنان كه اگر بينمت به كام
خواهم كه جاودانه بنالم به دامنت
شايد كه جاودانه بماني كنار من
اي نازنين كه هيچ وفا نيست با منت
تو آسمان آبي آرام و روشني
من چون كبوتري كه پرم در هواي تو
يك شب ستاره هاي تو را دانه چين كنم
با اشك شرم خويش بريزم به پاي تو
بگذار تا ببوسمت اي نوشخند صبح
بگذار تا بنوشمت اي چشمه ي شراب
بيمار خنده هاي توام ، بيشتر بخند
خورشيد آرزوي مني ، گرم تر بتاب
فریدون مشیری
زنده یاد سهراب سپهری
شمس الدین عراقی
